عطر نجیب روح غزل
نویسنده : ایمان مستشارنظامی - ساعت ٤:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۱/٦
 

عکس و کار گرافیکی: ایمان مستشارنظامی 1390

 

 

یک غزل  تقدیم به بانوی یاس و نسل همیشه سبز انتظار/

 

 

شب بود و بی ستاره شبی تا پگاه سرخ

از گریه بیش تاب نیاورد ماه سرخ

 

مولا ستاره را به زمینش سپرده بود،

داغی نشسته روی زمین زین گواه سرخ

 

داغی که آسمان و زمین را دو پاره کرد

روحی فداک سیدتی، وای از آه سرخ

 

خانه چه خالی است دگر خانه بی کس است

خانه دگر نه خانه شود، گریه گاه سرخ

  

ای خاک خوب پر ز شقایق کجاست راه؟

ای سرزمین گمشده‌ی تن سیاه سرخ

یاسی که کاشت دست ابر مرد روزگار 

تا انتهای نسل غزل های ماندگار

 

عطر نجیب روح غزل را رسانده است

تا روز انتهای غزلهای انتظار

 □

                                        ایمان مستشارنظامی